سنسور شکست شیشه (Glass Break Detector)، در فیزیک (Physics)
انواع حسگرها (Sensor) را در آموزش زیر شرح دادیم :
سنسور شکست شیشه (Glass Break Detector) :
سنسور شکست شیشه یک وسیله امنیتی است که برای تشخیص صدای شکسته شدن شیشه (مانند پنجره) و ایجاد هشدار (آژیر) استفاده می شود. این سنسورها معمولا در سیستم های دزدگیر اماکن به کار می روند تا از ورود غیرمجاز از طریق پنجره جلوگیری کنند. دو نوع اصلی سنسور شکست شیشه وجود دارد: آکوستیک (صوتی) و لرزشی.
سنسور آکوستیک (Acoustic Glass Break Detector): این نوع با یک میکروفون بسیار حساس (معمولا الکترت) کار می کند که صداهای محیط را دریافت می کند. شکستن شیشه یک الگوی صوتی خاص تولید می کند: ابتدا یک ضربه (thud) و سپس صدای خرد شدن شیشه که شامل فرکانس های بالا (۵-۱۰ کیلوهرتز) است. سنسور آکوستیک دارای یک فیلتر الکترونیکی و یک مدار تشخیص الگو است که این فرکانس ها و الگوهای زمانی را تحلیل می کند. اگر صدا با الگوی ذخیره شده شکست شیشه مطابقت داشته باشد، سنسور فعال می شود. این سنسورها معمولا در فاصله چند متری پنجره نصب می شوند و می توانند شعاع وسیعی را پوشش دهند.
سنسور لرزشی (Shock Sensor): این نوع روی سطح شیشه نصب می شود و ارتعاشات ناشی از ضربه به شیشه را تشخیص می دهد. آنها معمولا از یک المان پیزوالکتریک استفاده می کنند که با ارتعاش، ولتاژ تولید می کند. مدار الکترونیکی سطح این ولتاژ را با یک آستانه مقایسه می کند. اگر ارتعاش از حد مجاز فراتر رود، سنسور فعال می شود. این نوع کمتر از نوع آکوستیک مستعد خطاهای ناشی از صداهای محیطی است، اما باید روی هر پنجره نصب شود.
بسیاری از سنسورهای مدرن از ترکیب هر دو روش (آکوستیک و لرزشی) استفاده می کنند تا دقت افزایش یابد و هشدارهای نادرست کاهش یابد.
مزایا:
افزایش امنیت محیط (پوشش نقاط ورود).
قابلیت نصب آسان.
معایب:
ممکن است به صداهای مشابه (مانند به هم خوردن کلیدها یا رعد و برق) واکنش نشان دهند (هشدار نادرست).
نوع آکوستیک تحت تأثیر پرده ها یا موانع قرار می گیرد.
\[ \text{Detect if } (f \approx f_{glass}) \text{ and } (pattern = glass\_break) \]کاربردها: سیستم های دزدگیر اماکن مسکونی و تجاری، حفاظت از ویندوز فروشگاه ها و موزه ها.
