مقاومت نوری (Light Dependent Resistor - LDR)، در فیزیک (Physics)
انواع حسگرها (Sensor) را در آموزش زیر شرح دادیم :
مقاومت نوری (Light Dependent Resistor - LDR) :
مقاومت نوری (LDR) یا فوتورزیستور یک قطعه نیمه هادی غیرفعال است که مقاومت الکتریکی آن با افزایش شدت نور کاهش می یابد. این پدیده به عنوان رسانایی نوری (photoconductivity) شناخته می شود. LDRها معمولا از سولفید کادمیوم (CdS) یا سلنید کادمیوم (CdSe) ساخته می شوند. این مواد در تاریکی مقاومت بسیار بالایی دارند (چند مگااهم) و با تابش نور، فوتون های جذب شده باعث آزاد شدن الکترون ها و افزایش رسانایی می شوند، در نتیجه مقاومت به شدت کاهش می یابد (چند صد اهم در نور شدید).
ویژگی مهم LDRها این است که پاسخ آنها به نور خطی نیست و همچنین وابسته به طول موج نور هستند. آنها بیشترین حساسیت را در ناحیه نور مرئی (سبز-زرد) دارند. LDRها همچنین دارای اینرسی نوری (تأخیر زمانی) هستند؛ یعنی زمان پاسخ آنها به تغییرات نور نسبتا کند است (چند دهم تا چند صدم ثانیه). این زمان برای افزایش مقاومت در تاریکی (بازیابی) معمولا طولانی تر از زمان کاهش مقاومت در نور است.
مزایا:
هزینه بسیار پایین و ساختار ساده.
حساسیت بالا به نور مرئی.
محدوده مقاومت وسیع (از چند اهم تا چند مگااهم).
معایب:
پاسخ غیرخطی.
زمان پاسخ کند (مناسب برای تغییرات آهسته نور).
پایداری طولانی مدت پایین و حساسیت به دما.
مناسب برای فرکانس های بالا نیست.
\[ R = \frac{A}{E^\gamma} \]که
\[ R \]مقاومت،
\[ E \]شدت روشنایی (بر حسب لوکس)،
\[ A \]ثابت و
\[ \gamma \]ضریب وابسته به ماده (معمولا بین ۰.۵ تا ۱).
کاربردها: مدارهای روشنایی خودکار (لامپ های خیابانی که با تاریکی روشن می شوند)، نورسنج های ساده در دوربین های قدیمی، تشخیص روشنایی در اسباب بازی ها، و مدارهای هشدار نوری.
