آنتن بلوتوث (Bluetooth Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن بلوتوث (Bluetooth Antenna) :
آنتن بلوتوث (Bluetooth Antenna) آنتنی است که در دستگاه های مجهز به فناوری بلوتوث (برای ارتباطات بی سیم کوتاه برد در باند ۲.۴ گیگاهرتز) استفاده می شود. با توجه به کاربرد بلوتوث (هدفون، موس، کیبورد، تلفن ها، و غیره)، آنتن باید کوچک، کم مصرف و ارزان باشد.
رایج ترین نوع آنتن بلوتوث، آنتن های تک قطبی چاپی (Printed Monopole) و آنتن PIFA هستند که بر روی برد مدار چاپی دستگاه تعبیه می شوند. این آنتن ها فضای کمی اشغال می کنند و با سایر قطعات الکترونیکی قابل یکپارچه سازی هستند. شکل آنها معمولا به صورت یک خط (Inverted-F) یا یک ناحیه مستطیلی با تغذیه مشخص است.
نوع دیگر، آنتن های چیپی (Chip Antenna) هستند. این آنتن ها قطعات الکترونیکی کوچکی (در ابعاد چند میلی متر) هستند که روی برد لحیم می شوند و برای طراحی هایی که زمان توسعه کوتاه است یا فضای بسیار محدودی دارند، مناسب می باشند. آنتن های چیپی معمولا پهنای باند کمتری نسبت به آنتن های چاپی دارند و نیاز به فضای خالی اطراف خود (طبق دیتاشیت) دارند.
در برخی دستگاه ها (مانند هدفون های بلوتوث)، از آنتن های انعطاف پذیر (Flexible) روی زیرلایه های پلی ایمید استفاده می شود که می توانند در فضای محدود داخل بدنه خم شوند. همچنین، از آنتن های سرامیکی (Ceramic) نیز به دلیل اندازه کوچک و عملکرد خوب استفاده می شود.
طراحی آنتن بلوتوث باید به گونه ای باشد که در باند فرکانسی ۲.۴-۲.۴۸۵ گیگاهرتز تطبیق خوبی (VSWR < 2) داشته باشد و الگوی تشعشعی آن تا حد امکان همه جهته باشد، زیرا جهت دستگاه نسبت به گیرنده ثابت نیست. با توجه به توان پایین بلوتوث (کلاس ۲: ۲.۵ میلی وات)، بازده آنتن اهمیت زیادی دارد.
