آنتن وای-فای (Wi-Fi Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن وای-فای (Wi-Fi Antenna) :
آنتن وای-فای (Wi-Fi Antenna) آنتنی است که در تجهیزات شبکه های محلی بی سیم مبتنی بر استانداردهای IEEE 802.11 (عمدتا در باندهای ۲.۴ و ۵ گیگاهرتز) استفاده می شود. این آنتن ها در انواع و اشکال مختلف برای کاربردهای گوناگون (داخلی، خارجی، نقطه به نقطه) طراحی می شوند.
رایج ترین نوع آنتن وای-فای در روترها و اکسس پوینت های خانگی، آنتن همه جهته (Omnidirectional) است. این آنتن ها معمولا به صورت میل مانند (Whip) یا دوقطبی عمودی ساخته می شوند و سیگنال را به طور یکسان در همه جهات افقی پخش می کنند. بهره آنها معمولا ۲-۵ dBi است. برخی روترها چندین آنتن دارند تا از فناوری MIMO استفاده کنند.
برای افزایش برد در یک جهت خاص (مثلا برای اتصال دو ساختمان)، از آنتن های جهت دار (Directional) استفاده می شود. انواع رایج شامل آنتن پنلی (Panel)، آنتن یاقی-یودا (Yagi)، و آنتن بشقکی (Parabolic Grid) هستند. این آنتن ها می توانند بهره های ۱۰ تا ۲۰ dBi یا بیشتر داشته باشند و پرتو باریکی ایجاد کنند.
آنتن های وای-فای داخلی که در لپ تاپ ها، تلفن ها و تبلت ها تعبیه می شوند، معمولا از نوع آنتن PIFA یا آنتن تک قطبی چاپی (Printed Monopole) هستند. این آنتن ها روی برد مدار چاپی یا روی بدنه دستگاه (با استفاده از فناوری Laser Direct Structuring - LDS) ساخته می شوند و باید با وجود محدودیت فضا، عملکرد قابل قبولی ارائه دهند.
طراحی آنتن های وای-فای با چالش هایی مانند تطبیق امپدانس در دو باند ۲.۴ و ۵ گیگاهرتز (برای آنتن های دو-بانده)، کوچک سازی، و به حداقل رساندن تزویج متقابل در سیستم های MIMO مواجه است. آنتن های MIMO باید به اندازه کافی از هم جدا باشند تا همبستگی پایینی داشته باشند و عملکرد بهینه ای در افزایش ظرفیت داشته باشند.
