آنتن GPS (انگلیسی : GPS Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن GPS (انگلیسی : GPS Antenna) :
آنتن GPS (GPS Antenna) آنتنی است که برای دریافت سیگنال های ماهواره های سیستم موقعیت یاب جهانی (GPS) در باند L (فرکانس های ۱۵۷۵.۴۲ مگاهرتز برای L1 و ۱۲۲۷.۶ مگاهرتز برای L2) طراحی می شود. این آنتن ها باید بتوانند سیگنال های بسیار ضعیف ماهواره ها را با قطبش دایره ای راست گرد (RHCP) دریافت کنند.
رایج ترین نوع آنتن GPS، آنتن پچ (میکرواستریپ) (Patch Antenna) با قطبش دایره ای است. این آنتن ها کوچک، ارزان و به راحتی روی بردهای مدار چاپی قابل نصب هستند. آنها معمولا با استفاده از تکنیک های ایجاد اختلال (مانند بریدن گوشه ها) یا تغذیه در دو نقطه، قطبش دایره ای تولید می کنند. آنتن های پچ GPS معمولا روی یک صفحه زمین نسبتا بزرگ نصب می شوند تا عملکرد بهتری داشته باشند.
نوع دیگر، آنتن مارپیچی (Helical) در حالت محوری است. این آنتن ها بهره بالاتری دارند و برای کاربردهایی که نیاز به دریافت سیگنال از زوایای پایین (نزدیک افق) دارند، مناسب تر هستند. آنتن های مارپیچی در گیرنده های GPS دقیق (Geodetic) و برخی کاربردهای نظامی استفاده می شوند.
بسیاری از گیرنده های GPS (مخصوصا در خودروها و تلفن های همراه) از آنتن های فعال (Active Antenna) استفاده می کنند. این آنتن ها یک تقویت کننده کم نویز (LNA) داخلی دارند که سیگنال ضعیف GPS را قبل از ارسال به گیرنده تقویت می کند و تلفات کابل را جبران می نماید. آنتن فعال معمولا به یک منبع تغذیه (۳-۵ ولت) از طریق همان کابل کواکسیال نیاز دارد (تغذیه از طریق کابل - Bias Tee).
طراحی آنتن GPS باید به گونه ای باشد که نسبت محوری (Axial Ratio) خوبی (نزدیک به ۰ dB) در جهت آسمان داشته باشد تا قطبش دایره ای را به خوبی دریافت کند. همچنین، باید پهنای باند کافی برای پوشش حداقل باند L1 را داشته باشد. آنتن های GPS مدرن برای دریافت چند باند (L1/L2/L5) طراحی می شوند که دقت بالاتری ارائه می دهند.
