آنتن رادیومتر (Radiometer Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن رادیومتر (Radiometer Antenna) :
آنتن رادیومتر (Radiometer Antenna) آنتنی است که در رادیومترها (نوعی گیرنده بسیار حساس برای اندازه گیری توان نویز الکترومغناطیسی) استفاده می شود. رادیومترها برای سنجش از دور (Remote Sensing) در ماهواره ها و هواپیماها، مطالعات نجومی، و اندازه گیری دما (تصویربرداری حرارتی غیرفعال) به کار می روند. آنتن در یک رادیومتر، تابش طبیعی (نویز حرارتی) ساطع شده از اجسام را دریافت می کند.
مهم ترین ویژگی یک آنتن رادیومتر، دقت و پایداری بالا است. چون سطح سیگنال دریافتی بسیار پایین است (نویز)، آنتن باید تلفات بسیار کمی داشته باشد و الگوی تشعشعی آن بسیار تمیز (با گلبرگ فرعی بسیار کم) باشد تا تابش ناخواسته از جهات دیگر (مانند زمین) اندازه گیری را مختل نکند.
آنتن های مورد استفاده در رادیومترها معمولا از نوع آنتن های بوقی (Horn Antennas) به ویژه نوع شیاردار (Corrugated Horn) هستند. بوق های شیاردار الگوی متقارن و گلبرگ فرعی بسیار کمی دارند و برای تغذیه آنتن های بازتابنده در رادیومترها ایده آل هستند. آنتن های آرایه فازی (Phased Array) نیز در رادیومترهای تصویربرداری مدرن استفاده می شوند.
در ماهواره های سنجش از دور، از آنتن های بازتابنده سهموی با تغذیه بوق شیاردار برای اندازه گیری دمای سطح زمین و اقیانوس ها، رطوبت خاک، و شوری آب استفاده می شود. به عنوان مثال، رادیومترهای باند L مانند SMOS (Soil Moisture and Ocean Salinity) از آنتن های بزرگ برای این منظور استفاده می کنند.
چالش اصلی در طراحی آنتن رادیومتر، کالیبراسیون دقیق و اطمینان از ثبات ویژگی های آنتن در طول زمان و در شرایط محیطی مختلف است. هرگونه تغییر در بهره یا الگوی آنتن می تواند خطاهای بزرگی در اندازه گیری های علمی ایجاد کند.
