آنتن راداری (Radar Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن راداری (Radar Antenna) :
آنتن راداری (Radar Antenna) آنتنی است که در سیستم های راداری برای ارسال پالس های الکترومغناطیسی و دریافت بازتاب آنها از اهداف استفاده می شود. طراحی آنتن راداری به شدت به کاربرد رادار (نظارتی، ردیابی، هواشناسی، تصویربرداری) بستگی دارد و باید ویژگی هایی مانند بهره بالا، پهنای باند مناسب، توانایی تحمل توان بالا، و قابلیت اسکن سریع پرتو را داشته باشد.
یکی از رایج ترین انواع آنتن راداری، آنتن بازتابنده سهموی (Parabolic Reflector) است. این آنتن ها با قطرهای مختلف (از چند ده سانتی متر تا چند ده متر) ساخته می شوند و می توانند پرتو بسیار باریکی (پین شکل) ایجاد کنند. برای اسکن مکانیکی، کل آنتن روی یک پایه گردان (Pedestal) نصب می شود تا بتواند منطقه مورد نظر را جستجو کند. رادارهای هواشناسی و رادارهای نظارتی فرودگاهی از این نوع هستند.
برای کاربردهایی که نیاز به اسکن سریع دارند، از آنتن های آرایه فازی (Phased Array Antennas) استفاده می شود. در این آنتن ها، پرتو با تغییر فاز المان ها به صورت الکترونیکی هدایت می شود و سرعت اسکن بسیار بالاست (در حد میکروثانیه). رادارهای نظامی پیشرفته (مانند AESA) و برخی رادارهای خودرو از این فناوری استفاده می کنند.
نوع دیگر، آنتن شیاری موجبری (Waveguide Slot Array) است که در رادارهای هواپیماها بسیار رایج است. این آنتن ها پروفایل پایینی دارند و می توانند بهره بالایی ارائه دهند. آنها از یک موجبر با آرایه ای از شیارها تشکیل شده اند که هر شیار به عنوان یک المان تشعشع کننده عمل می کند. رادارهای کنترل آتش و رادارهای هواشناسی هوابرد از این نوع هستند.
آنتن های راداری باید بتوانند توان پالس های بالایی (مگاوات در رادارهای قدرتمند) را تحمل کنند. بنابراین، طراحی مکانیکی و انتخاب مواد بسیار مهم است. همچنین، برای کاهش گلبرگ های فرعی (که می توانند باعث دریافت بازتاب های کاذب از زمین یا اشیاء ناخواسته شوند)، از توزیع دامنه غیریکنواخت (مانند توزیع تیلور) روی دهانه آنتن استفاده می شود.