آنتن موج میلی متری (Millimeter-Wave Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن موج میلی متری (Millimeter-Wave Antenna) :
آنتن موج میلی متری (Millimeter-Wave Antenna) آنتنی است که برای کار در محدوده فرکانسی ۳۰ تا ۳۰۰ گیگاهرتز طراحی می شود. طول موج در این محدوده بین ۱ تا ۱۰ میلی متر است. این باند به دلیل پهنای باند بسیار زیاد، برای ارتباطات با نرخ داده فوق العاده بالا (مانند ۵G و ۶G)، رادارهای خودرو (مانند رادار ۷۷ گیگاهرتز برای کروز کنترل تطبیقی)، و تصویربرداری امنیتی (اسکنرهای بدنی) بسیار مورد توجه است.
چالش اصلی در طراحی آنتن های موج میلی متری، تلفات بالای انتشار در هوا (به ویژه در فرکانس های بالاتر به دلیل جذب اکسیژن و بخار آب) و تلفات اهمی بالا در فلزات و دی الکتریک ها است. همچنین، ابعاد بسیار کوچک آنتن ها (در حد چند میلی متر) نیازمند دقت ساخت بسیار بالا (در حد میکرون) است.
انواع آنتن های مورد استفاده در این باند شامل آنتن های پچ (میکرواستریپ)، آنتن های آرایه ای صفحه ای (Planar Arrays)، آنتن های بوقی (Horn) کوچک، آنتن های عدسی (Lens Antennas)، و آنتن های موجبری هستند. آنتن های پچ به دلیل سهولت ساخت با تکنولوژی مدار چاپی، برای آرایه های بزرگ در فرکانس های پایین تر باند (مانند ۲۸ و ۳۹ گیگاهرتز برای ۵G) محبوب هستند.
برای دستیابی به بهره بالا در فرکانس های بالاتر (مثلا ۷۷ گیگاهرتز و بالاتر)، آنتن های آرایه ای با تعداد زیادی المان (چند ده یا چند صد) روی بسترهای با تلفات کم (مانند زیرلایه های سرامیکی یا لمینت های با کارایی بالا) ساخته می شوند. آنتن های عدسی (مانند عدسی لونبرگ) نیز برای متمرکز کردن پرتو در این فرکانس ها کاربرد دارند.
کاربردهای آنتن موج میلی متری به سرعت در حال گسترش است. در خودروها، رادارهای ۷۷ گیگاهرتز برای تشخیص موانع و عابران پیاده استفاده می شوند. در مخابرات، باندهای ۲۸، ۳۸، ۶۰ و ۷۱-۷۶ گیگاهرتز برای لینک های با ظرفیت بالا (Backhaul) و دسترسی بی سیم (5G NR) به کار می روند. در تصویربرداری، آرایه های میلی متری برای اسکنرهای فرودگاهی و بازرسی بدنی استفاده می شوند.
