آنتن بسامد فوق بالا (Ultra High Frequency Antenna - UHF)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن بسامد فوق بالا (Ultra High Frequency Antenna - UHF) :
آنتن بسامد فوق بالا (Ultra High Frequency Antenna - UHF) آنتنی است که برای کار در محدوده فرکانسی ۳۰۰ مگاهرتز تا ۳ گیگاهرتز طراحی می شود. طول موج در این محدوده بین ۱۰ سانتی متر تا ۱ متر است. این باند پرکاربردترین محدوده فرکانسی برای ارتباطات مدرن است و شامل تلویزیون (کانال های ۱۴ تا ۸۳)، تلفن های همراه (GSM، UMTS، LTE)، وای-فای (۲.۴ و ۵ گیگاهرتز)، بلوتوث، GPS، و بسیاری دیگر می شود.
انتشار امواج UHF عمدتا به صورت امواج مستقیم (Line-of-Sight) است و نفوذ آنها از موانع (مانند دیوارها) کمتر از VHF است. به همین دلیل، در محیط های شهری به تعداد بیشتری ایستگاه پایه نیاز است. با این حال، طول موج کوتاه تر امکان ساخت آنتن های کوچک تر و کارآمدتر را فراهم می کند.
آنتن های UHF بسیار متنوع و عمدتا کوچک هستند. آنتن های یاقی-یودا برای دریافت تلویزیون UHF و ارتباطات نقطه به نقطه استفاده می شوند. آنتن های لگاریتمی-دوره ای (LPDA) برای پوشش پهن باند کل باند UHF در اندازه گیری ها و کاربردهای نظامی رایج هستند.
آنتن های میکرواستریپ (پچ) (Microstrip/Patch) در این باند بسیار محبوب هستند. آنها را می توان روی بردهای مدار چاپی ساخت و در دستگاه هایی مانند تلفن های همراه و ماژول های وای-فای به کار برد. آنتن های تک قطبی صفحه ای (Planar Monopole) با اشکال مختلف برای دستیابی به پهنای باند وسیع (مانند UWB) طراحی می شوند.
آنتن های مارپیچی (Helical) در حالت محوری برای دریافت GPS و ارتباطات ماهواره ای در باند UHF (مانند باند L) استفاده می شوند. آنتن های شیاری (Slot) و بوقی (Horn) نیز در این باند کاربرد دارند، به ویژه در فرکانس های بالاتر (نزدیک به ۳ گیگاهرتز).
