آنتن پوشیدنی (Wearable Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن پوشیدنی (Wearable Antenna) :
آنتن پوشیدنی (Wearable Antenna) مفهومی گسترده تر از آنتن پارچه ای است و شامل هر آنتنی می شود که می تواند بر روی بدن پوشیده شود. این آنتن ها می توانند روی لباس (آنتن پارچه ای)، روی پوست (به صورت خالکوبی موقت)، یا به صورت یک اکسسوری (مانند ساعت هوشمند، عینک، یا دستبند) باشند.
آنتن های پوشیدنی باید دارای ویژگی های خاصی باشند: انعطاف پذیری (تا با حرکت بدن تطبیق یابند)، ایمنی پایین (Specific Absorption Rate - SAR) برای بدن (یعنی میزان جذب انرژی RF توسط بدن باید کمتر از حد مجاز باشد)، و مصرف توان پایین (برای کار با باتری های کوچک).
علاوه بر آنتن های پارچه ای، آنتن های روی زیرلایه های انعطاف پذیر مانند پلی ایمید یا پلیمرهای مخصوص نیز در این دسته قرار می گیرند. این زیرلایه ها می توانند بسیار نازک بوده و روی سطوح منحنی (مانند مچ دست) نصب شوند. آنتن های ساعت های هوشمند و ردیاب های تناسب اندام نمونه هایی از این دسته هستند.
تأثیر بدن بر عملکرد آنتن پوشیدنی یک چالش کلیدی است. بدن می تواند بهره را کاهش دهد، الگو را مخدوش کند و فرکانس را جابجا کند. برای مقابله با این اثر، از تکنیک هایی مانند استفاده از صفحه زمین کامل، مواد جاذب، و طراحی آنتن های دوقطشی (Diversity) استفاده می شود.
کاربردهای آنتن پوشیدنی شامل پایش سلامت (اندازه گیری گلوکز، فشار خون، نوار قلب)، ناوبری (GPS در لباس)، ارتباطات (هدفون های بی سیم، میکروفون)، ورزشی (شمارش گام ها، کالری)، و نظامی (ارتباطات تاکتیکی) است. بازار این آنتن ها به سرعت در حال رشد است.
