آنتن برای آشکارسازهای فروسرخ (Antenna for Infrared Detectors)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن برای آشکارسازهای فروسرخ (Antenna for Infrared Detectors) :
آنتن برای آشکارسازهای فروسرخ (Antenna for Infrared Detectors) به کاربرد خاص آنتن ها در بهبود عملکرد آشکارسازهای نوری در محدوده مادون قرمز اشاره دارد. این آنتن ها معمولا از نوع پلاسمونی یا نانو-آنتن هستند و مستقیما با آشکارساز تلفیق می شوند.
مشکل اصلی در آشکارسازهای فروسرخ معمولی این است که برای جذب مؤثر نور، لایه جذب کننده باید ضخامتی در حدود طول موج داشته باشد. اما برای دستیابی به سرعت بالا و کاهش نویز حرارتی، معمولا لایه های بسیار نازک (در حد نانومتر) ترجیح داده می شوند. این تضاد با استفاده از آنتن حل می شود.
آنتن، نور فرودی را در یک ناحیه بسیار کوچک (نقطه کانونی) متمرکز می کند. آشکارساز (که می تواند یک بولومتر، یک دیود فلز-عایق-فلز (MIM) یا یک نقطه کوانتومی باشد) در این نقطه کانونی قرار می گیرد. به این ترتیب، نور مؤثر جذب شده توسط آشکارساز چندین مرتبه بزرگتر از سطح فیزیکی آن است.
این آشکارسازهای آنتنی-تزویج شده (Antenna-Coupled Detectors) دارای مزایای متعددی هستند: حساسیت بالا (به دلیل تمرکز میدان)، سرعت بالا (به دلیل ابعاد کوچک آشکارساز)، و امکان ساخت آرایه های بزرگ از پیکسل ها برای تصویربرداری.
انواع آنتن های مورد استفاده در این کاربرد شامل دوقطبی ها، الماس ها (Bowtie)، مارپیچ ها، و آنتن های لگاریتمی-دوره ای هستند. جنس آنتن معمولا طلا یا آلومینیوم است. این فناوری در ساخت تصویربردارهای حرارتی نسل جدید و طیف سنج های فروسرخ با کارایی بالا به کار گرفته می شود.
