آنتن مادون قرمز (Infrared Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن مادون قرمز (Infrared Antenna) :
آنتن مادون قرمز (Infrared Antenna) نوعی آنتن نانو/پلاسمونی است که برای کار در محدوده فرکانسی مادون قرمز (طول موج حدود ۱ تا ۱۰۰ میکرومتر) طراحی می شود. این آنتن ها کاربردهای مهمی در آشکارسازهای فروسرخ، تصویربرداری حرارتی، و طیف سنجی دارند.
در محدوده مادون قرمز، فلزات مانند طلا و نقره همچنان رفتار پلاسمونی از خود نشان می دهند، اما تلفات آنها نسبت به نور مرئی کمتر است. بنابراین، آنتن های مادون قرمز می توانند بازده نسبتا خوبی داشته باشند. ابعاد آنها از چند میکرومتر تا چند ده میکرومتر متغیر است.
یکی از کاربردهای مهم آنتن های مادون قرمز، در آشکارسازهای فروسرخ است. با قرار دادن یک آنتن در کنار یک آشکارساز (مانند بولومتر یا آشکارساز فوتوکونداکتیو)، می توان میدان تابشی را در ناحیه کوچک آشکارساز متمرکز کرد و حساسیت آن را به شدت افزایش داد. این آشکارسازهای آنتنی-تزویج شده (Antenna-Coupled Detectors) بسیار حساس و سریع هستند.
آنتن های مادون قرمز همچنین در سلول های خورشیدی برای جذب بهتر نور در نواحی با طول موج بلند (که مواد نیمه هادی جذب ضعیفی دارند) استفاده می شوند. آنها می توانند نور را در لایه های نازک جذب کننده به دام بیندازند.
طراحی آنتن مادون قرمز مشابه آنتن پلاسمونی است و شامل انتخاب شکل (مانند دوقطبی، الماس، مارپیچ) و جنس (معمولا طلا) و بهینه سازی ابعاد برای طول موج هدف می باشد. شبیه سازی با روش های FDTD یا FEM انجام می شود.
