آنتن بازتندیس فرکانسی (Frequency-Reconfigurable Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن بازتندیس فرکانسی (Frequency-Reconfigurable Antenna) :
آنتن بازتندیس فرکانسی (Frequency-Reconfigurable Antenna) نوعی آنتن بازتندیس است که فرکانس کاری آن (یا باند فرکانسی آن) می تواند به صورت الکترونیکی تغییر کند. این آنتن ها می توانند در یک باند فرکانسی وسیع، اما نه به طور همزمان، کار کنند. با اعمال یک سیگنال کنترل، فرکانس تشدید آنتن به یک مقدار جدید تغییر می کند.
هدف اصلی آنتن بازتندیس فرکانسی، پوشش چندین باند فرکانسی مجزا با یک آنتن واحد است. این ویژگی برای سیستم هایی که باید با استانداردهای مختلف (مثلا GSM, UMTS, LTE) کار کنند، یا برای رادارهایی که نیاز به تغییر فرکانس برای مقابله با اخلال یا جستجوی اهداف دارند، بسیار مفید است.
روش های مختلفی برای تحقق بازتندیس فرکانسی وجود دارد. یک روش رایج، استفاده از کلیدهای دیود پین (PIN Diodes) برای قطع و وصل کردن بخش هایی از ساختار آنتن (مانند اضافه کردن یا حذف یک Stub) است. با بسته بودن کلید، طول الکتریکی آنتن تغییر کرده و فرکانس تشدید عوض می شود.
روش دیگر، استفاده از واریاکتورها (Varactors) است. واریاکتور یک دیود با ظرفیت خازنی متغیر با ولتاژ است. با قرار دادن واریاکتور در نقطه مناسب از آنتن، می توان راکتانس آن را به طور پیوسته تغییر داد و در نتیجه فرکانس تشدید را به طور پیوسته (و نه گسسته) تنظیم کرد. این روش برای کاربردهایی که نیاز به تنظیم دقیق فرکانس دارند، مناسب است.
چالش های اصلی در طراحی آنتن بازتندیس فرکانسی، حفظ کارایی (بهره، پهنای باند) در همه حالت ها، و جلوگیری از تأثیر مدارهای کنترل (بایاس) بر عملکرد آنتن است. همچنین، کلیدها و واریاکتورها تلفات اهمی دارند که می تواند بازده را کاهش دهد. با وجود این چالش ها، این آنتن ها کاربردهای فراوانی در سیستم های پیشرفته پیدا کرده اند.
