آنتن غیرفعال (Passive Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن غیرفعال (Passive Antenna) :
آنتن غیرفعال (Passive Antenna) آنتنی است که تنها از عناصر غیرفعال (رساناها، دی الکتریک ها) تشکیل شده و هیچ عنصر فعال الکترونیکی (مانند ترانزیستور یا تقویت کننده) در آن تعبیه نشده است. اکثر آنتن های کلاسیک مانند دوقطبی، یاقی-یودا، پچ، و بوقی در این دسته قرار می گیرند. آنها صرفا به عنوان یک ترانسفورماتور امپدانس و مبدل موج هدایت شده به موج فضای آزاد عمل می کنند.
آنتن غیرفعال هیچ منبع توانی ندارد و توان سیگنال خروجی (یا ورودی) آن صرفا از توان سیگنال RF ناشی می شود. بهره آنتن غیرفعال به معنای تمرکز انرژی در یک جهت خاص است و نه افزایش توان کل. بهره آن همیشه کمتر از بهره یک آنتن فعال با تقویت کننده یکپارچه است، اما در عوض، هیچ نویز اضافی (به جز نویز حرارتی) به سیگنال اضافه نمی کند.
مزایای آنتن غیرفعال شامل سادگی، قابلیت اطمینان بالا، هزینه پایین، و عدم نیاز به منبع تغذیه است. همچنین معمولا پهنای باند وسیع تری (در صورت طراحی مناسب) نسبت به آنتن های فعال دارند و هیچ مشکلی از نظر ناپایداری یا نوسان ندارند.
معایب آنتن غیرفعال شامل تلفات در کابل اتصال به گیرنده (که می تواند نسبت سیگنال به نویز را کاهش دهد) و عدم امکان جبران این تلفات است. همچنین برای کاربردهایی که نیاز به اندازه بسیار کوچک دارند، ممکن است بازده آنتن غیرفعال بسیار کم باشد.
انتخاب بین آنتن غیرفعال و فعال به کاربرد بستگی دارد. در گیرنده های حساس که کابل بلندی بین آنتن و گیرنده وجود دارد (مانند GPS در خودرو)، آنتن فعال ترجیح داده می شود. در کاربردهای ساده و کم هزینه (مانند رادیوهای خانگی)، آنتن غیرفعال کافی است.
