آنتن نیمه جهتی (Semi-directional Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن نیمه جهتی (Semi-directional Antenna) :
آنتن نیمه جهتی (Semi-directional Antenna) آنتنی است که در یک صفحه (معمولا افقی) جهتی است، اما در صفحه عمود بر آن، پوشش وسیع تری دارد. به عبارت دیگر، پرتو آن در یک صفحه باریک و در صفحه دیگر پهن است. این آنتن ها را گاهی آنتن های "پن کی" (Panel Antenna) یا "سکتوری" (Sector Antenna) نیز می نامند.
آنتن پن کی که در ایستگاه های پایه سلولی استفاده می شود، یک نمونه بارز از آنتن نیمه جهتی است. این آنتن در صفحه افقی (آزیموت) یک پرتو نسبتا باریک (مثلا ۶۰ یا ۹۰ درجه) دارد تا یک سکتور مشخص را پوشش دهد. در صفحه عمودی (ارتفاع)، پرتو معمولا پهن تر است تا ارتفاع های مختلف (از نزدیک ایستگاه تا دور) را پوشش دهد.
آنتن های نیمه جهتی برای کاربردهایی که نیاز به پوشش یک ناحیه (مانند یک سکتور ۹۰ درجه) دارند، ایده آل هستند. با ترکیب چندین آنتن نیمه جهتی (معمولا ۳ آنتن ۱۲۰ درجه یا ۴ آنتن ۹۰ درجه)، می توان پوشش ۳۶۰ درجه کامل ایجاد کرد. این روش در ایستگاه های پایه سلولی استاندارد است.
آنتن های پچ آرایه ای (Patch Array) نیز اغلب به صورت نیمه جهتی طراحی می شوند. با چیدن چندین پچ در یک ردیف عمودی، پرتو در صفحه عمودی باریک می شود (افزایش بهره)، در حالی که در صفحه افقی پهنای پرتو نسبتا وسیع باقی می ماند.
کاربردهای آنتن نیمه جهتی شامل ایستگاه های پایه سلولی (GSM, UMTS, LTE)، شبکه های محلی بی سیم (Wi-Fi) برای پوشش یک سالن یا فضای باز، و آنتن های سکتوری در سیستم های نقطه به چندنقطه (PMP) است.
