آنتن همه جهته (Omnidirectional Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن همه جهته (Omnidirectional Antenna) :
آنتن همه جهته (Omnidirectional Antenna) آنتنی است که در یک صفحه (معمولا صفحه افقی) به طور یکسان در همه جهات تشعشع یا دریافت می کند. در صفحه عمود بر آن، الگوی تشعشعی دارای شکل (معمولا یک گلبرگ) است. معروف ترین مثال، آنتن تک قطبی عمودی (مانند آنتن میل مانند روی خودرو) است که در صفحه افقی همه جهته است.
آنتن های همه جهته برای کاربردهایی که نیاز به پوشش ۳۶۰ درجه در اطراف آنتن دارند، ایده آل هستند. به عنوان مثال، یک ایستگاه پایه سلولی باید با تمام تلفن های همراه در اطراف خود ارتباط برقرار کند، بنابراین آنتن های همه جهته (یا سکتوری) برای این منظور استفاده می شوند. رادیوهای FM و تلویزیون نیز معمولا از آنتن های همه جهته برای دریافت از ایستگاه های مختلف استفاده می کنند.
بهره یک آنتن همه جهته در صفحه افقی، به طور متوسط در همه جهات یکسان است، اما در صفحه عمودی، انرژی متمرکز می شود. هرچه آنتن در صفحه عمودی بلندتر باشد (برای یک نوع خاص)، پرتو در آن صفحه باریک تر و بهره بیشتری در صفحه افقی حاصل می شود. آنتن های هم خط (Collinear) از این اصل برای افزایش بهره در عین حفظ خاصیت همه جهتی استفاده می کنند.
انواع مختلف آنتن همه جهته عبارتند از: دوقطبی عمودی، تک قطبی با صفحه زمین، آنتن هم خط (CoCo)، آنتن دیسک مخروطی (Discone) و برخی آنتن های حلقه ای بزرگ که به صورت عمودی نصب می شوند. هر کدام مزایا و معایبی از نظر پهنای باند، بهره و اندازه دارند.
کاربردهای آنتن همه جهته شامل ایستگاه های پایه سلولی، رادیوهای همراه (واکی تاکی)، روترهای وای-فای، گیرنده های FM، و سیستم های تله متری است. در این کاربردها، پوشش دادن همه جهات اطراف آنتن اهمیت بیشتری از تمرکز انرژی در یک جهت خاص دارد.
