آنتن با بهره پایین (Low-Gain Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن با بهره پایین (Low-Gain Antenna) :
آنتن با بهره پایین (Low-Gain Antenna) آنتنی است که انرژی را در زاویه وسیعی توزیع می کند و در نتیجه بهره کمی دارد (معمولا کمتر از ۵ دسی بل). این آنتن ها معمولا الگوی تشعشعی همه جهته یا نیمه همه جهته دارند. آنتن دوقطبی نیم موج با بهره حدود ۲.۱۵ دسی بل یک نمونه کلاسیک است.
آنتن های با بهره پایین برای کاربردهایی که نیاز به پوشش زاویه وسیع دارند، مناسب هستند. به عنوان مثال، آنتن رادیویی FM در یک خانه باید سیگنال را از همه جهات دریافت کند، بنابراین یک آنتن با بهره پایین (و الگوی همه جهته) مناسب است. آنتن تلفن همراه نیز باید بتواند با ایستگاه های پایه در جهات مختلف ارتباط برقرار کند.
ساختار آنتن های با بهره پایین معمولا ساده و جمع وجور است. دوقطبی ها، تک قطبی ها، حلقه های کوچک، و آنتن های پچ ساده نمونه هایی از این دسته هستند. این آنتن ها ارزان هستند و به راحتی قابل نصب می باشند.
عیب اصلی آنتن های با بهره پایین، حساسیت کمتر به سیگنال های ضعیف است. آنها نمی توانند برای ارتباطات دوربرد استفاده شوند، زیرا قدرت سیگنال دریافتی (یا ارسالی) در یک جهت خاص بسیار کم است. برای غلبه بر این محدودیت، می توان توان فرستنده را افزایش داد، که همیشه ممکن یا مجاز نیست.
کاربردهای آنتن با بهره پایین شامل گیرنده های رادیویی و تلویزیونی خانگی، دستگاه های قابل حمل (واکی تاکی، تلفن همراه)، شبکه های محلی بی سیم (Wi-Fi) در داخل ساختمان، و سنسورهای بی سیم است. در این کاربردها، پوشش وسیع مهمتر از فاصله دور است.
