آنتن دی الکتریک فلزی (Dielectric-Loaded Metallic Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن دی الکتریک فلزی (Dielectric-Loaded Metallic Antenna) :
آنتن دی الکتریک فلزی (Dielectric-Loaded Metallic Antenna) یک آنتن هیبریدی است که ترکیبی از ساختار فلزی و دی الکتریک را شامل می شود. در این نوع آنتن، یک آنتن فلزی (مانند دوقطبی، پچ، یا شیار) با یک قطعه دی الکتریک با ثابت بالا پوشانده می شود یا در مجاورت آن قرار می گیرد. هدف از این کار، کوچک سازی ابعاد، افزایش پهنای باند، یا بهبود کارایی در جهات خاص است.
اصل کار بر این است که دی الکتریک با ثابت بالا، طول موج مؤثر را کاهش می دهد، بنابراین ابعاد آنتن فلزی می تواند کوچک تر شود. همچنین، حضور دی الکتریک می تواند میدان ها را متمرکز کرده و تزویج با فضای آزاد را بهبود بخشد. گاهی از دی الکتریک به عنوان یک عدسی کوچک در front آنتن فلزی استفاده می شود تا بهره را افزایش دهد.
مثال معروف، آنتن پچی است که روی یک زیرلایه ضخیم با ثابت دی الکتریک بالا ساخته می شود. در اینجا، زیرلایه نقش بارگذاری دی الکتریک را ایفا می کند. مثال دیگر، آنتن شیاری است که با یک لایه دی الکتریک پوشانده می شود تا از آن در برابر عوامل محیطی محافظت کند (رادوم (Radome))، اما این پوشش خود بر عملکرد تأثیر می گذارد و باید در طراحی لحاظ شود.
یکی از چالش های اصلی در طراحی این آنتن ها، تحریک امواج سطحی درون لایه دی الکتریک است که می تواند باعث کاهش بازده و ایجاد گلبرگ های فرعی ناخواسته شود. برای جلوگیری از این مشکل، باید ضخامت لایه دی الکتریک و فاصله آنتن تا لبه ها به دقت انتخاب شود.
کاربردهای آنتن دی الکتریک فلزی شامل آنتن های داخلی گوشی های موبایل (که با پوشش های پلاستیکی پوشانده شده اند)، آنتن های ماهواره ای کوچک، و آنتن های نصب شده روی بدنه وسایل نقلیه است که نیاز به حفاظت در برابر شرایط جوی دارند.
