آنتن دی الکتریک بارگذاری شده (Dielectric Resonator Antenna - DRA)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن دی الکتریک بارگذاری شده (Dielectric Resonator Antenna - DRA) :
آنتن دی الکتریک بارگذاری شده (Dielectric Resonator Antenna - DRA) نوعی آنتن است که از یک قطعه دی الکتریک با ثابت دی الکتریک بالا (معمولا
\[ \epsilon_r \]بین ۱۰ تا ۱۰۰) ساخته شده و روی یک صفحه زمین فلزی قرار می گیرد. برخلاف آنتن های فلزی که تشعشع آنها ناشی از جریان روی سطح فلز است، در DRA تشعشع ناشی از میدان های درون و بیرون قطعه دی الکتریک است که در اثر تشدید درون آن به وجود می آید.
مزایای DRA نسبت به آنتن های فلزی بسیار قابل توجه است. اولا، تلفات اهمی در فرکانس های بالا (مخصوصا موج میلی متری) در DRA بسیار کمتر است، زیرا جریان های سطحی روی فلز وجود ندارد. ثانیا، DRA می تواند پهنای باند وسیعی داشته باشد (تا ۴۰٪ یا بیشتر). ثالثا، با انتخاب شکل مناسب (مکعب، استوانه، کره، نیمکره) و مد تشدید مناسب، می توان الگوهای تشعشعی و قطبش های متنوعی ایجاد کرد.
ابعاد DRA با طول موج درون دی الکتریک متناسب است، بنابراین با افزایش
\[ \epsilon_r \]، ابعاد کوچک تر می شود. فرکانس تشدید DRA به ابعاد، شکل، و ثابت دی الکتریک آن بستگی دارد. روش های تغذیه DRA متنوع است: می توان با پروب کواکسیال، خط میکرواستریپ، تزویج شکافی (Aperture Coupling)، یا موجبر دی الکتریک آن را تغذیه کرد.
یکی از معایب DRA، پیچیدگی ساخت (به ویژه برای اشکال دقیق) و شکنندگی مواد سرامیکی است. با این حال، با پیشرفت تکنولوژی ساخت، این مشکلات کاهش یافته است. DRAها در فرکانس های مایکروویو و میلی متری کاربرد فراوان دارند.
کاربردهای DRA شامل مخابرات ماهواره ای، رادارهای میلی متری، سیستم های ارتباطی نسل پنجم (5G)، و آنتن های آرایه ای با کارایی بالا است. این آنتن ها به دلیل کارایی عالی در فرکانس های بالا، توجه زیادی را به خود جلب کرده اند.
