آنتن پچ با تغذیه تزویجی مجاورتی (Proximity-Coupled Feed Patch)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن پچ با تغذیه تزویجی مجاورتی (Proximity-Coupled Feed Patch) :
آنتن پچ با تغذیه تزویجی مجاورتی (Proximity-Coupled Feed Patch) روش دیگری برای تغذیه آنتن های میکرواستریپ است که پهنای باند وسیعی ارائه می دهد. در این ساختار، خط تغذیه و پچ روی دو لایه دی الکتریک مجزا قرار دارند، بدون اینکه تماس مستقیم داشته باشند یا توسط صفحه زمین جدا شوند. پچ در لایه بالایی و خط تغذیه در لایه میانی (یا بالعکس) واقع شده اند و از طریق میدان های حاشیه ای به یکدیگر تزویج می شوند.
مزیت اصلی این روش، پهنای باند بسیار زیاد (تا ۳۰٪ یا بیشتر) است، زیرا ساختار تزویج کننده (خط تغذیه) خود دارای خاصیت تطبیق پهن باند است. همچنین تلفات اهمی کمی دارد، زیرا نیازی به پروب یا اتصال فیزیکی نیست. علاوه بر این، دو لایه دی الکتریک را می توان برای بهینه سازی عملکرد جداگانه انتخاب کرد.
عیب این روش، پیچیدگی ساخت (چندلایه بودن) و دشواری در تنظیم دقیق تطبیق است. همچنین ممکن است تزویج متقابل بین خط تغذیه و سایر المان ها در آرایه ها مشکل ساز شود. طراحی آن نیاز به شبیه سازی دقیق دارد تا فاصله بین خط و پچ و طول خط تغذیه بهینه شود.
در این ساختار، خط تغذیه معمولا در زیر پچ و با زاویه ۹۰ درجه نسبت به آن قرار می گیرد (یا موازی، بسته به طراحی). انتهای خط تغذیه معمولا یک استاب (Stub) باز دارد که طول آن برای جبران راکتانس و بهبود تطبیق تنظیم می شود. پچ ممکن است کمی نسبت به خط تغذیه جابجا شود تا تزویج بهینه شود.
آنتن پچ با تغذیه تزویجی مجاورتی در کاربردهایی که نیاز به پهنای باند وسیع و بازده بالا دارند، مانند مخابرات بی سیم پهن باند و رادارهای با برد کوتاه، استفاده می شود. این روش همچنین در طراحی اسیلاتورهای تزویج شده با آنتن (Antenna Oscillators) کاربرد دارد.
