آنتن گرگوری (Gregorian Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن گرگوری (Gregorian Antenna) :
آنتن گرگوری (Gregorian Antenna) نوع دیگری از آنتن های دو بازتابنده است که شبیه تلسکوپ گرگوری در اپتیک طراحی شده است. در این پیکربندی، بازتابنده اصلی سهموی و بازتابنده فرعی، بیضوی (مقعر) است. تغذیه در کانون دور بیضوی قرار دارد و کانون نزدیک بیضوی با کانون سهموی منطبق است.
تفاوت اصلی آنتن گرگوری با کاسگرین در نوع بازتابنده فرعی است: در کاسگرین از هذلولی محدب و در گرگوری از بیضوی مقعر استفاده می شود. این تفاوت باعث می شود که در آنتن گرگوری، بازتابنده فرعی در خارج از فاصله کانونی سهموی (دورتر از بازتابنده اصلی) قرار گیرد، در حالی که در کاسگرین، بازتابنده فرعی بین کانون و بازتابنده اصلی است.
مزیت آنتن گرگوری نسبت به کاسگرین این است که میدان در بازتابنده فرعی، واگرایی کمتری دارد و کنترل توزیع میدان روی دهانه آسان تر است. همچنین انسداد ناشی از بازتابنده فرعی ممکن است کمی کمتر باشد. با این حال، طول کلی آنتن گرگوری معمولا بیشتر از نوع کاسگرین است.
آنتن گرگوری نیز مانند کاسگرین امکان دسترسی آسان به تغذیه (در پشت بازتابنده اصلی) را فراهم می کند. همچنین می توان با تغییر شکل سطوح (شکل دهی) به توزیع دلخواه میدان و بازده بالا دست یافت. این آنتن ها معمولا در کاربردهایی که نیاز به کنترل دقیق الگو و نویز کم دارند، ترجیح داده می شوند.
کاربردهای آنتن گرگوری مشابه کاسگرین است: رادیو تلسکوپ های پیشرفته، ایستگاه های زمینی ماهواره با کارایی بالا، و برخی رادارهای خاص. انتخاب بین کاسگرین و گرگوری به الزامات طراحی مانند فضای موجود، سطح گلبرگ فرعی، و هزینه بستگی دارد.
