آنتن کاسگرین (Cassegrain Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن کاسگرین (Cassegrain Antenna) :
آنتن کاسگرین (Cassegrain Antenna) یک آنتن بازتابنده با دو بازتابنده است که ساختاری شبیه تلسکوپ کاسگرین در اپتیک دارد. این آنتن از یک بازتابنده اصلی (معمولا سهموی) و یک بازتابنده فرعی (معمولا هذلولی) تشکیل شده است. تغذیه در پشت بازتابنده اصلی یا در مرکز آن قرار دارد و امواج را به سمت بازتابنده فرعی می فرستد. بازتابنده فرعی امواج را به سمت بازتابنده اصلی منعکس کرده و بازتابنده اصلی آنها را موازی می سازد.
در پیکربندی کلاسیک کاسگرین، بازتابنده اصلی سهموی و بازتابنده فرعی هذلولی محدب است. تغذیه در یکی از کانون های هذلولی قرار دارد و کانون دیگر هذلولی با کانون سهموی منطبق است. این طراحی باعث می شود که مسیر نوری پرتوها برابر باشد و یک جبهه موج صفحه ی هم فاز در دهانه تشکیل شود.
مزیت اصلی آنتن کاسگرین نسبت به آنتن سهموی با تغذیه مستقیم این است که تغذیه در پشت بازتابنده اصلی قرار می گیرد و مسیر موج به سمت جلو، دو بار بازتاب می شود. این امر باعث می شود طول کلی آنتن (فاصله تغذیه تا دهانه) کوتاه تر شود و ساختار فشرده تری داشته باشیم. همچنین دسترسی به تغذیه برای تعمیرات و تنظیمات آسان تر است.
علاوه بر این، با طراحی مناسب سطوح بازتابنده ها (مثلا با تغییر شکل آنها) می توان توزیع میدان روی دهانه را کنترل کرده و بازده را افزایش داد. با این حال، بازتابنده فرعی باعث انسداد بخشی از دهانه می شود (مشابه نوع متقارن) که می تواند گلبرگ های فرعی را افزایش دهد. برای کاهش این انسداد، از پیکربندی های آفست (نامتقارن) نیز استفاده می شود.
آنتن کاسگرین در رادارهای بزرگ (مانند رادارهای دفاع موشکی)، ایستگاه های زمینی مخابرات ماهواره ای، رادیو تلسکوپ ها، و آنتن های با بهره بالا در فضاپیماها کاربرد گسترده ای دارد. این آنتن ها می توانند بهره بسیار بالا و نویز بسیار کمی داشته باشند.
