آنتن عدسی دی الکتریک (Dielectric Lens Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن عدسی دی الکتریک (Dielectric Lens Antenna) :
آنتن عدسی دی الکتریک (Dielectric Lens Antenna) رایج ترین نوع آنتن عدسی است که از یک قطعه دی الکتریک (عایق الکتریکی) با ضریب شکست بیشتر از یک ساخته می شود. این عدسی ها معمولا از موادی مانند پلی اتیلن، تفلون، پلی استایرن، رکسولیت، یا سرامیک های مخصوص با تلفات کم در فرکانس های مایکروویو ساخته می شوند.
عملکرد عدسی دی الکتریک بر اساس کند شدن سرعت موج در داخل دی الکتریک است. اگر یک عدسی محدب داشته باشیم، موجی که از مرکز عبور می کند مسیر بیشتری را در داخل دی الکتریک طی می کند و بنابراین بیشتر از موجی که از لبه ها عبور می کند، تأخیر فاز پیدا می کند. با انتخاب شکل مناسب عدسی، می توان این تأخیر اضافی را جبران کرد و جبهه موج صفحه ای ایجاد نمود.
طراحی عدسی دی الکتریک شامل انتخاب ماده مناسب با ثابت دی الکتریک
\[ \epsilon_r \]و تلفات کم (tanδ کوچک) است. ضریب شکست برابر
\[ n = \sqrt{\epsilon_r} \]است. شکل عدسی معمولا به صورت بیضی یا هذلولی است تا انحنای جبهه موج کروی حاصل از تغذیه را اصلاح کند. بهره آنتن با سطح موثر عدسی نسبت مستقیم دارد.
مزایای عدسی دی الکتریک شامل پهنای باند وسیع (چون پدیده پاشندگی کمی دارد)، عدم انسداد تغذیه، و قابلیت طراحی برای قطبش های مختلف است. همچنین می توان عدسی هایی با چند ناحیه (Zoned Lens) طراحی کرد تا وزن و حجم آنها کاهش یابد، شبیه عدسی های فرنل در اپتیک.
کاربردهای عدسی دی الکتریک بسیار گسترده است: از آنتن های با بهره بالا در فرکانس های میلی متری (مثلا برای ارتباطات نقطه به نقطه ۶۰ گیگاهرتز و بالاتر) گرفته، تا تصویربرداری مایکروویو، رادیومترها، و سنسورهای خودرو. با پیشرفت تکنولوژی ساخت (مثل پرینت سه بعدی)، ساخت عدسی های دی الکتریک با اشکال پیچیده آسان تر شده است.
