آنتن عدسی (Lens Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن عدسی (Lens Antenna) :
آنتن عدسی (Lens Antenna) نوعی آنتن روزنه ای است که از یک عدسی دی الکتریک یا فلزی برای هم فاز کردن جبهه موج خروجی از یک منبع (تغذیه) استفاده می کند. مشابه عدسی های نوری که نور را متمرکز می کنند، عدسی الکترومغناطیسی امواج رادیویی را متمرکز یا موازی می سازد. این آنتن ها معمولا در فرکانس های بالا (مایکروویو و میلی متری) کاربرد دارند.
عملکرد آنتن عدسی بر اساس اختلاف ضریب شکست ماده عدسی با هوا است. امواجی که از فواصل مختلف مرکز عدسی عبور می کنند، مسیرهای نوری متفاوتی را طی می کنند، به گونه ای که در خروجی هم فاز می شوند. این هم فازی باعث می شود جبهه موج صفحه ای (یا کروی با انحنای دلخواه) تشکیل شود و پرتو در جهت مطلوب متمرکز گردد.
عدسی های مورد استفاده در آنتن ها به دو دسته اصلی تقسیم می شوند: عدسی دی الکتریک (Dielectric Lens) که از مواد عایق با ضریب دی الکتریک بالا (مانند پلی استایرن، تفلون، یا سرامیک) ساخته می شود، و عدسی فلزی (Metal Lens) که از مجموعه صفحات فلزی موازی یا ساختارهای موجبری تشکیل شده است که سرعت فاز را افزایش می دهند (ضریب شکست کمتر از یک).
مزیت اصلی آنتن عدسی نسبت به آنتن بازتابنده (مثل سهموی) این است که تغذیه و عدسی هر دو در یک سمت قرار دارند و بنابراین انسداد (Blockage) ناشی از تغذیه و پایه های آن وجود ندارد. این ویژگی باعث کاهش گلبرگ های فرعی و افزایش بازده می شود. همچنین عدسی ها می توانند پرتو را به زوایای بیشتری اسکن کنند (زاویه دید وسیع تر).
معایب آنتن عدسی شامل وزن و حجم بیشتر (مخصوصا در فرکانس های پایین) و تلفات بیشتر در ماده دی الکتریک است. با این حال، در فرکانس های بالا (موج میلی متری) که ابعاد کوچک می شود، عدسی ها گزینه های بسیار مناسبی هستند. کاربردهای آنتن عدسی شامل مخابرات نقطه به نقطه، رادیومترها، سیستم های تصویربرداری، و آنتن های با بهره بالا در فضاپیماها است.
