آنتن جی پی (Ground Plane Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن جی پی (Ground Plane Antenna) :
آنتن جی پی (Ground Plane Antenna) یک آنتن تک قطبی عمودی است که با یک صفحه زمین مصنوعی (معمولا چند رادیل افقی یا مورب) همراه می شود تا عملکردی شبیه یک دوقطبی نیم موج داشته باشد. این آنتن یکی از رایج ترین آنتن ها برای ایستگاه های پایه در فرکانس های VHF و UHF است.
المان اصلی آنتن جی پی، یک رادیتور عمودی به طول معمول
\[ \lambda/4 \]است. صفحه زمین آن از چند رادیل (معمولا ۳ یا ۴ عدد) به طول حدود
\[ \lambda/4 \]تشکیل شده است که در پایه آنتن به صورت افقی یا با زاویه رو به پایین نصب می شوند. این رادیل ها جایگزین صفحه زمین ایده آل (که می توانست یک صفحه فلزی بزرگ باشد) می شوند.
وظیفه صفحه زمین در این آنتن، ایجاد یک سطح بازتابنده برای امواج تشعشعی به سمت پایین و همچنین ایجاد یک مسیر بازگشت برای جریان های RF است. بدون صفحه زمین، آنتن عمودی به تنهایی عملکرد ضعیفی خواهد داشت و امپدانس ورودی آن نامناسب می شود. رادیل های افقی باعث می شوند که الگوی تشعشعی در صفحه افقی همه جهته باقی بماند.
امپدانس ورودی آنتن جی پی به زاویه رادیل ها بستگی دارد. اگر رادیل ها افقی باشند (زاویه ۹۰ درجه نسبت به رادیتور)، امپدانس حدود ۲۲ اهم است. اگر رادیل ها به سمت پایین خم شوند (مثلا با زاویه ۴۵ درجه)، امپدانس افزایش یافته و به حدود ۵۰ اهم نزدیک می شود. بنابراین با تنظیم زاویه رادیل ها می توان تطبیق امپدانس خوبی با کابل ۵۰ اهم به دست آورد.
بهره آنتن جی پی تقریبا برابر با یک دوقطبی نیم موج است (حدود ۲.۱۵ دسی بل). پهنای باند آن معمولا محدود است (چند درصد). این آنتن به دلیل سادگی ساخت، نصب آسان و عملکرد قابل قبول، یکی از محبوب ترین آنتن ها برای ارتباطات رادیویی آماتوری و تجاری در باندهای VHF/UHF است.
