آنتن صفحه ای (Planar Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن صفحه ای (Planar Antenna) :
آنتن صفحه ای (Planar Antenna) یک دسته کلی از آنتن ها است که ساختاری دو بعدی و مسطح دارند. این آنتن ها معمولا با استفاده از تکنولوژی مدار چاپی (PCB) روی یک لایه دی الکتریک ساخته می شوند. آنتن های میکرواستریپ (پچ)، آنتن های شیاری، آنتن های مارپیچی صفحه ای و بسیاری از آنتن های آرایه ای در این دسته قرار می گیرند.
مهم ترین مزیت آنتن های صفحه ای، پروفایل پایین (Low Profile)، سبک وزنی، سهولت ساخت با روش های فتولیتوگرافی، و قابلیت یکپارچه سازی با مدارات الکترونیکی است. این ویژگی ها آنها را برای کاربردهای هوافضا، مخابرات سیار، آرایه های فازی و دستگاه های قابل حمل ایده آل می کند.
آنتن های صفحه ای معمولا روی یک زیرلایه دی الکتریک با ثابت دی الکتریک
\[ \epsilon_r \]ساخته می شوند. زیرلایه می تواند نازک یا ضخیم باشد. ضخامت زیرلایه و ثابت دی الکتریک آن بر پهنای باند، بهره و ابعاد آنتن تأثیر می گذارد. زیرلایه های با ثابت دی الکتریک بالا، آنتن را کوچک تر می کنند اما پهنای باند را کاهش می دهند.
انواع مختلف آنتن های صفحه ای عبارتند از: آنتن پچ مستطیلی و دایره ای (که در ادامه توضیح داده خواهند شد)، آنتن های شیاری (Slot Antennas) که روی صفحه زمین بریده می شوند، آنتن های مارپیچی صفحه ای (Spiral) برای پهنای باند وسیع، و آنتن های فراکتالی صفحه ای. همچنین آرایه های صفحه ای (Planar Arrays) از کنار هم قرار دادن این المان ها ساخته می شوند.
با وجود مزایای زیاد، آنتن های صفحه ای معمولا پهنای باند محدودی دارند (مگر با طراحی های خاص) و بهره آنها نیز محدود است. همچنین تلفات در زیرلایه دی الکتریک و امواج سطحی (Surface Waves) می تواند بازده را کاهش دهد. با این حال، تحقیقات زیادی برای بهبود این معایب در حال انجام است.
