آنتن موج رونده (Traveling-Wave Antenna)، در فیزیک (Physics)
انواع آنتن ها (Antenna) را در آموزش زیر شرح دادیم :
آنتن موج رونده (Traveling-Wave Antenna) :
آنتن موج رونده (یا آنتن موج سیار) آنتنی است که در آن جریان یا میدان در طول ساختار به صورت یک موج رونده (و نه ایستاده) منتشر می شود. این ویژگی معمولا با خاتمه دادن انتهای آنتن با یک مقاومت مناسب (معادل امپدانس مشخصه) به دست می آید تا از بازتاب موج جلوگیری شود. در نتیجه، توزیع جریان در طول آنتن به شکل
\[ e^{-j\beta z} \](با کاهش دامنه به دلیل تلفات یا تشعشع) است.
مهم ترین مزیت آنتن های موج رونده، پهنای باند بسیار زیاد آنهاست، زیرا تشدید وابسته به طول موج نیستند. همچنین می توانند بهره نسبتا بالایی داشته باشند. اما عیب اصلی آنها بازده پایین تر نسبت به آنتن های رزونانسی است، زیرا بخشی از توان در مقاومت انتهایی تلف می شود. نمونه های معروف آنتن موج رونده شامل آنتن لوزی (Rhombic)، آنتن وی (Vee)، آنتن مارپیچی (Helical) در حالت محوری، و آنتن دی الکتریک میله ای هستند.
در آنتن موج رونده، سرعت فاز موج در طول ساختار ممکن است با سرعت نور متفاوت باشد. برای تشعشع مؤثر در یک جهت خاص، باید بین المان های تشعشع کننده اختلاف فاز مناسبی ایجاد شود. این اختلاف فاز طبیعی ناشی از سرعت فاز
\[ v_p \]و فاصله
\[ d \]بین المان هاست. شرط تشعشع در جهت
\[ \theta \](نسبت به محور) به صورت
\[ \cos\theta = \frac{c}{v_p} - \frac{n\lambda}{d} \]است.
آنتن های موج رونده معمولا در کاربردهای با فرکانس بالا (مایکروویو) و برای ارتباطات نقطه به نقطه استفاده می شوند. تحلیل آنها پیچیده تر از آنتن های رزونانسی است و معمولا از روش های عددی یا تقریب های خاصی مانند روش توزیع جریان تضعیف شونده استفاده می شود.
این آنتن ها به دلیل پهنای باند وسیع، در سیستم های مخابراتی با نرخ داده بالا و نیز در اندازه گیری های آزمایشگاهی (به عنوان آنتن مرجع پهن باند) کاربرد دارند.
