بستن منو
سوره 1: الفاتحة
سوره 2: البقرة
سوره 3: آل عمران
سوره 4: النساء
سوره 5: المائدة
سوره 6: الأنعام
سوره 7: الأعراف
سوره 8: الأنفال
سوره 9: التوبة
سوره 10: يونس
سوره 11: هود
سوره 12: يوسف
سوره 13: الرعد
سوره 14: ابراهيم
سوره 15: الحجر
سوره 16: النحل
سوره 17: الإسراء
سوره 18: الكهف
سوره 19: مريم
سوره 20: طه
سوره 21: الأنبياء
سوره 22: الحج
سوره 23: المؤمنون
سوره 24: النور
سوره 25: الفرقان
سوره 26: الشعراء
سوره 27: النمل
سوره 28: القصص
سوره 29: العنكبوت
سوره 30: الروم
سوره 31: لقمان
سوره 32: السجدة
سوره 33: الأحزاب
سوره 34: سبإ
سوره 35: فاطر
سوره 36: يس
سوره 37: الصافات
سوره 38: ص
سوره 39: الزمر
سوره 40: غافر
سوره 41: فصلت
سوره 42: الشورى
سوره 43: الزخرف
سوره 44: الدخان
سوره 45: الجاثية
سوره 46: الأحقاف
سوره 47: محمد
سوره 48: الفتح
سوره 49: الحجرات
سوره 50: ق
سوره 51: الذاريات
سوره 52: الطور
سوره 53: النجم
سوره 54: القمر
سوره 55: الرحمن
سوره 56: الواقعة
سوره 57: الحديد
سوره 58: المجادلة
سوره 59: الحشر
سوره 60: الممتحنة
سوره 61: الصف
سوره 62: الجمعة
سوره 63: المنافقون
سوره 64: التغابن
سوره 65: الطلاق
سوره 66: التحريم
سوره 67: الملك
سوره 68: القلم
سوره 69: الحاقة
سوره 70: المعارج
سوره 71: نوح
سوره 72: الجن
سوره 73: المزمل
سوره 74: المدثر
سوره 75: القيامة
سوره 76: الانسان
سوره 77: المرسلات
سوره 78: النبإ
سوره 79: النازعات
سوره 80: عبس
سوره 81: التكوير
سوره 82: الإنفطار
سوره 83: المطففين
سوره 84: الإنشقاق
سوره 85: البروج
سوره 86: الطارق
سوره 87: الأعلى
سوره 88: الغاشية
سوره 89: الفجر
سوره 90: البلد
سوره 91: الشمس
سوره 92: الليل
سوره 93: الضحى
سوره 94: الشرح
سوره 95: التين
سوره 96: العلق
سوره 97: القدر
سوره 98: البينة
سوره 99: الزلزلة
سوره 100: العاديات
سوره 101: القارعة
سوره 102: التكاثر
سوره 103: العصر
سوره 104: الهمزة
سوره 105: الفيل
سوره 106: قريش
سوره 107: الماعون
سوره 108: الكوثر
سوره 109: الكافرون
سوره 110: النصر
سوره 111: المسد
سوره 112: الإخلاص
سوره 113: الفلق
سوره 114: الناس
×

دانلود فروشگاه اندروید کلیدستان

سوره 76 : الانسان

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ هَلْ أَتَىٰ عَلَى الْإِنْسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئًا مَذْكُورًا (1)

آيا زمانى طولانى بر انسان گذشت كه چيز قابل ذكرى نبود؟! (1)

إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِيعًا بَصِيرًا (2)

ما انسان را از نطفه مختلطى آفريديم، و او را مى‌آزماييم؛ (بدين جهت) او را شنوا و بينا قرار داديم! (2)

إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا (3)

ما راه را به او نشان داديم، خواه شاكر باشد (و پذيرا گردد) يا ناسپاس! (3)

إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَلَاسِلَ وَأَغْلَالًا وَسَعِيرًا (4)

ما براى كافران، زنجيرها و غُلها و شعله‌هاى سوزان آتش آماده كرده‌ايم! (4)

إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا (5)

به يقين ابرار (و نيكان) از جامى مى‌نوشند كه با عطر خوشى آميخته است، (5)

عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا (6)

چشمه‌اى كه بندگان خدا از آن مى‌نوشند و [به دلخواه خويش‌] جاريش مى‌كنند. (6)

يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا (7)

[همان بندگانى كه‌] به نذر خود وفا مى‌كردند، و از روزى كه گزند آن فراگيرنده است مى‌ترسيدند. (7)

وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا (8)

و به [پاس‌] دوستى [خدا]، بينوا و يتيم و اسير را خوراك مى‌دادند. (8)

إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا (9)

«ما براى خشنودى خداست كه به شما مى‌خورانيم و پاداش و سپاسى از شما نمى‌خواهيم. (9)

إِنَّا نَخَافُ مِنْ رَبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا (10)

ما از پروردگارمان از روز عبوسى سخت، هراسناكيم.» (10)

فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذَٰلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُورًا (11)

پس خدا [هم‌] آنان را از آسيب آن روز نگاه داشت و شادابى و شادمانى به آنان ارزانى داشت. (11)

وَجَزَاهُمْ بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيرًا (12)

و به [پاس‌] آنكه صبر كردند، بهشت و پرنيان پاداششان داد. (12)

مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ ۖ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِيرًا (13)

در آن [بهشت‌] بر تختها[ى خويش‌] تكيه زنند. در آنجا نه آفتابى بينند و نه سرمايى. (13)

وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا (14)

و سايه‌ها[ى درختان‌] به آنان نزديك است، و ميوه‌هايش [براى چيدن‌] رام. (14)

وَيُطَافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا (15)

و ظروف سيمين و جامهاى بلورين، پيرامون آنان گردانده مى‌شود. (15)

قَوَارِيرَ مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا (16)

جامهايى از سيم كه درست به اندازه [و با كمال ظرافت‌] آنها را از كار در آورده‌اند. (16)

وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنْجَبِيلًا (17)

و در آنجا از جامى كه آميزه زنجبيل دارد به آنان مى‌نوشانند. (17)

عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلْسَبِيلًا (18)

از چشمه‌اى در آنجا كه «سلسبيل» ناميده مى‌شود. (18)

۞ وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَنْثُورًا (19)

و بر گرد آنان پسرانى جاودانى مى‌گردند. چون آنها را ببينى، گويى كه مرواريدهايى پراكنده‌اند. (19)

وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا (20)

و چون بدانجا نگرى [سرزمينى از] نعمت و كشورى پهناور مى‌بينى. (20)

عَالِيَهُمْ ثِيَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ ۖ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا (21)

[بهشتيان را] جامه‌هاى ابريشمى سبز و ديباى ستبر در بر است و پيرايه آنان دستبندهاى سيمين است و پروردگارشان باده‌اى پاك به آنان مى‌نوشاند. (21)

إِنَّ هَٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُورًا (22)

اين [پاداش‌] براى شماست و كوشش شما مقبول افتاده است. (22)

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنْزِيلًا (23)

در حقيقت، ما قرآن را بر تو به تدريج فرو فرستاديم. (23)

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِمًا أَوْ كَفُورًا (24)

پس در برابر فرمان پروردگارت شكيبايى كن، و از آنان گناهكار يا ناسپاسگزار را فرمان مبر. (24)

وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلًا (25)

و نام پروردگارت را بامدادان و شامگاهان ياد كن. (25)

وَمِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا (26)

و بخشى از شب را در برابر او سجده كن و شب‌[هاى‌] دراز، او را به پاكى بستاى. (26)

إِنَّ هَٰؤُلَاءِ يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَاءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيلًا (27)

اينان دنياى زودگذر را دوست دارند، و روزى گرانبار را [به غفلت‌] پشت سر مى‌افكنند. (27)

نَحْنُ خَلَقْنَاهُمْ وَشَدَدْنَا أَسْرَهُمْ ۖ وَإِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَا أَمْثَالَهُمْ تَبْدِيلًا (28)

ماييم كه آنان را آفريده و پيوند مفاصل آنها را استوار كرده‌ايم، و چون بخواهيم، [آنان را] به نظايرشان تبديل مى‌كنيم. (28)

إِنَّ هَٰذِهِ تَذْكِرَةٌ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ سَبِيلًا (29)

اين [آيات،] پندنامه‌اى است. تا هر كه خواهد، راهى به سوى پروردگار خود پيش گيرد. (29)

وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا (30)

و تا خدا نخواهد، [شما] نخواهيد خواست؛ قطعاً خدا داناى حكيم است. (30)

يُدْخِلُ مَنْ يَشَاءُ فِي رَحْمَتِهِ ۚ وَالظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا (31)

هر كه را خواهد، به رحمت خويش در مى‌آورد، و براى ظالمان عذابى پردرد آماده كرده است. (31)

دسترسی سریع

×

شماره کلید


کلید
×

شماره دسته کلید


دسته کلید
×

جستجو


جستجو